Izuzetne ličnosti YU ragbija – treći deo

Dušan – Duda Novakov (1938 – )

duda novakov 1 duda novakov 2

 

 

 

 

 

Ragbijem se poceo baviti u leto 1955.godine pristupivši Ragbi klubu “Jedinstvo” (Pančevo).Za svoj “Dinamo”, koji se u međuvremenu zvao i ISP – Jedinstvo, odigrao je do kraja 1973.godine ukupno 186 utakmica postigavsi kao  “elegantni otvarač” 528 poena.

Duda je nastupio u prvoj (i jedinoj utakmici) Ragbi XIII reprezentaciji Jugoslavije protiv Francuske u Banjoj Luci 21. juna 1961.godine a za prvu reprezentaciju SFR Jugoslavije u Ragbiju XV ,na Svjetskom festivalu omladine u Staroj Zagori (Bugarska), 31.augusta 1968.godine, protiv Rumunjske Novakov je nastupio sa jos desetoricom “dinamovaca”.Osebujan i tehnički skoro perfektan način igre Novakova nije ostao nezapažen u sportskoj javnosti pa je 1961.godine Duda  proglašen za “najboljeg igrača ragbija u državi” iako je u to vrijeme  ovaj sport bio tek “u povojima” na ovim prostorima.

Odlučivši da se potpuno posveti trenerskom pozivu Duda je, nakon samo pet utakmica za SFRJ Jugoslaviju,prekinuo svoju reprezentativnu igračku karijeru.Apsolviravši višegodišnje stručno usavršavanje na Visokoj školi Fakulteta za fizičku kulturu (Zagreb), Zavodu za fizičku kulturu Vojvodine (Novi Sad), te uz redovno  posćivanje internacionalnih ragbi seminara (Pariz, Rim, Rugby, Badjia),1967.godine je preuzeo treniranje prve ekipe “Dinama” sa kojom je osvojio četiri šampionske titule,pet puta Kup Jugoslavije u seniorskoj i dva puta omladinskoj konkurenciji.Trener “Dinama” bio je sve do 1983.godine a nakon pauze od 17 godina trenerskom pozivu se vratio 2000.godine. Obnovio je rad sa juniorima sa kojima osvaja tri puta državno prvenstvo.Paralelno je bio selektor i trener juniorske reprezentacije  do kraja 2005. godine.

Odlukom Ragbi saveza Jugoslavije 1974.godine Novakov je imenovan za selektora omladinske reprezentacije Jugoslavije koju je vodio sa svojim prijateljem i kasniej naslednikom Markom Protegom.Omladinci Jugoslavije su po prvi put nastupili na Prvenstvu FIRA u Heidelbergu (SR Njemacka) 1974.godine.Početkom 1980.godine Novakov je preuzeo seniorsku reprezentaciju koju je doveo do najvećeg uspeha u istoriji jugoslovenskog ragbija,drugog mesta u grupi B Prvenstva FIRA 1980.godine.Dužnost selektora seniora obavljao je do kraja 1981.godine. U povodu 25-te godišnjice Ragbi saveza Jugoslavije,1979. godine,Novakov je nagrađen Zlatnom plaketom RSJ za razvoj i unapredjenje ragbi sporta.

Danas,sa svojih 76 godina,Duda je i dalje aktivan u ragbiju kao predsednik  i igrač veteranskog kluba “Dinamo”.Kao najstariji nastupa  na prigodnim utakmicama selekcije evropskih veterana – EVRA Selected XV – udruženih u European Veteran Rugby Association jer ,kako Duda kaže,“Ragbi je moja ljubav za sva vremena” . . .

milos radonjic i duda novakov

 

 

 

 

Miloš Radonjić (1932 – 1996)

Rođen u Dubrovniku,u tadašnjoj Kraljevini Jugoslavije,uključuje se u ragbi  sport januara 1954.godine kao jedan od osnivača ragbi kluba u Pančevu.Od prvoga dana Miloš je uložio ogroman polet i energiju mladosti u razvoj sporta,koju je u toku kasnijih aktivnosti zamijenilo iskustvo i mudrost zrelog čoveka.Uvek tih i nenametljiv,skoro neprimetan,delujući  iz drugog plana Miloš je pokazao izuzetnu odlučnost i spremnost u pronalaženju potrebnih, najpovoljnijih rešenja u datom trenutku kako za svoj „Dinamo“ tako i za Ragbi savez Jugoslavije u kojem je obavljao razne funkcije.Takav je ostao do kraja svog života.

milos radonjic

Počevši od prve turneje „Dinama“ po Francuskoj 1955.godine (Grenoble, Lyon, Ruan), predvođenja seniorske reprezentacije Jugoslavije 1968.godine na prvi  službeni nastup (Stara Zagora, Bugarska) na V Svetskom festivalu omladine, Miloš se uvek brinuo da sve bude na svom mjestu kako u organizacionom tako i u službenom,formalnom,smislu.

Ragbiju se divio kao “najkompleksnijoj kolektivnoj igri sa loptom”, kao igri gentlemena, igri 15 individualaca  fokusiranih i podređenih istom cilju – zajedničkom uspehu.To mu je davalo snagu da ustraje u nastojanju da ovaj amaterski sport  razvija kako u Pančevu, tako i u Srbiji i Jugoslaviji.

Poznata je njegova izreka “Možeš loptu da ne pipneš čitavih 80 minuta i da budeš najbolji na terenu ako obaviš svoj deo posla . ..” .Ovu “logiku ragbija” znao je da prenese na sve sfere života pa se slobodno  može reći da je  Miloš živeo za ragbi.

Za svoj neprekidni rad u ragbi sportu Miloš Radonjić  je 1984.godine nagrađen Zlatnom plaketom Ragbi saveza Jugoslavije.

Advertisements
Објављено под Uncategorized | Оставите коментар

Izuzetne ličnosti YU ragbija – drugi deo

Mihovil – Miško Rađa (1931 – 2010)

radja_mihovil

Sportom se počeo baviti kao 17-godišnjak u Rukometnom klubu “Marjan” (Split) u jesen 1948. godine.Velikim rukometom nastavio se baviti 1950.godine po dolasku na studije u Zagreb.Kao član ARK “Mladost” bio je član republičke i državne reprezentacije 1952/53.Kao vježbač – gimnastičar sudjelovao je na XI Svesokolskom Sletu u Pragu 1948.godine  dok je 1949.godine kao član Atletskog Kluba Split – ASK sudjelovao na Prvenstvu Dalmacije u atletici, u Zadru 1949. godine.Oprobao se i u vođenju ženske ekipe RK “Marjan” (1948 – 1950), te muške momčadi Rukometnog kluba “Zagreb” (1951 – 1953).

Rukometom se prestao baviti 1954.godine kada je sa dvadesetjednim studentom počeo,kao prvi,igrati ragbi u Hrvatskoj.ARK “Mladost”  i Zagreb napušta po završetku studija 1959.godine kada se vraća u svoj rodni grad da preuzme treniranje novoosnovanog Ragbi kluba “Nada”.Kao trener, igrač i kapetan splitskih ragbijaša Misko je bio aktivan do jeseni 1974.godine.U tom razdoblju osvojio je sa “Nadom” deset naslova prvaka Jugoslavije i šest naslova pobjednika Kupa Jugoslavije.

U tandemu sa Brankom Štimcem Rađa je bio prvi savezni trener seniorske reprezentacije Jugoslavije u razdoblju 1967 – 1969.U narednih 11 godina,do decembra 1979.godine, Miško je uspjesno vršio dužnost saveznog kapetana vodeći jugoslavenske reprezentativce kroz brojna prvenstva FIRA.

U preko 50 godina svog neprekidnog sportskog rada Miško je vršio dužnosti tajnika Rukometnog kluba “Marjan” i člana Fiskulturnog odbora Split (1948 – 1950), člana upravnih odbora  Rukometnog kluba “Zagreb” i  Rukometnog saveza Hrvatske (1951 – 1953), tajnika (1959 – 1974) i tehničkog direktora (1974 – 1980) Ragbi kluba “Nada”, predsjednika istoimenog kluba (1980 – 2000).Od 2001 – 2010 bio je počasni predsjednik, “Nade” a član Izvršnog odbora Ragbi saveza Jugoslavije od 1961. do 1990.godine.Dužnost člana Izvršnog odbora Ragbi saveza Hrvatske  obavljao je trideset godina(1962 – 1992) a člana Administrativne komisije FIRA  četiri godine (1979 – 1983).

Kao profesionalni tajnik Saveza za fizičku kulturu općine Split Rađa je djelovao u razdoblju 196 –1976  kada preuzima rukovođenje Sektorom sportova u Direkciji VIII Mediteranskih igara do kraja 1979. godine.Tada slijede razne volonterske funkcije u Savezu za fizicku kulturu općine Split (1980 – 1988).Odd kraja 1988.godine Miško rukovodi Sportskim sektorom Organizacijskog odbora  Evropskog prvenstva u atletici koje je održano u Splitu 1990.godine.

Od 1996.godine pa do svoje smrti 2010.godine Rađa se posvećuje radu na povijesti splitskog sporta,kao predsjednik Komisije za  povijest sporta i kao rukovodilac Muzeja sporta Grada Splita.Za svoj dugogodišnji i uspješni rad na razvoju sporta Miško je dobio brojne  nagrade:Priznanje SFKH za zasluge u razvijanju i unapređenju fizičke kulture u Hrvatskoj (1976),Zlatna znacka SFKJ (1976),Zlatna plaketa Ragbi saveza Jugoslavije (1978),Republicka nagrada fizičke kulture (1980),Brončana medalja za zasluge FIRA (1983),Nagrada sporta “Dr Franjo Bučar” za životno djelo (1992),Trofej Hrvatskog Olimpijskog Odbora (1995),Trofej splitskog Saveza Sportova (1999).

Branko Stimac (1928 – 1978)

Svestrani sportaš (atletika, ragbi, rukomet) i neumorni sportski radnik.Jedan je od osnivača prvog ragbi kluba u Hrvatskoj – ARK “Mladost” januara 1954. godine.Branko je bio dugogodišnji igrač i trener zagrebačke “Mladosti”,a od 1967. do 1969.godine bio je prvi savezni kapetan seniorske reprezentacije Jugoslavije.

Kao međunarodni ragbi sudac sudjelovao je na U19 Prvenstvu FIRA 1974. godine u Heidelbergu (SR Njemačka), kao član delegacije na prvom nastupu omladinske reprezenatcije Jugoslavije na ovom takmičenju.

Branko Štimac je bio i dugogodišnji vanjski suradnik za područje ragbija Fakulteta za fizičku kulturu Sveučilišta u Zagrebu.Za svoj rad u sportu Branko je zaslužio slijedeća priznanja: Brončana medalja FIRA (1975),Trofej Saveza za fizičku kulturu Zagreba (1976),Zlatna značka HASK Mladost (1977),Zlatna značka SFKJ (posmrtno) 1979.

Branimir Štimac (sa peharom) kao član ARK Mladost.

Mladost 50 i neka

Објављено под Uncategorized | Оставите коментар

Zaslužne ličnosti YU ragbija – prvi deo

Berislav – Berko Stanojlovic (1926 -)

Berislav Stanojlovic

Berko je jedan od onih koje je Ragbi još  daleke 1953. godine „očarao“ . . . Te godine odigrana je u Beogradu propagandna ragbi utakmica izmedje Selekcije Provance i Studentske reprezentacije Francuske. Bio je to odgovor na molbu Dragana Maršićevića, tadašnjeg sekretara Saveza sportova Jugoslavije,upućenu predsjedniku Francuskog Ragbi XIII Saveza  da u Jugoslaviji pokušaju inicirati uvođenje nove sportske discipline.

Samo nekoliko mjeseci nakon gostovanja Francuza u više jugoslavenskih gradova, 1. novembra 1953. godine osnovan je u Beogradu prvi ragbi klub u zemlji – u okviru Sportskog društva  „Partizan“. Uz Maršićevića, Markovića i Bedenikovića, Berko je jedan od osnivača ovoga kluba koji je deset godina “vladao” jugoslavenskim ragbijem.

Berko je ostao u ragbiju neprekidno punih trideset godina kao sudac, sportski radnik u Beogradskom ragbi odboru, Ragbi savezu Jugoslavije i trener svog matičnog kluba, kao i ragbi klubova  “Radnicki”, JRB i “Zmaj”  iz Zemuna.Više godina Berko je bio i selektor gradske ragbi reprezentacije koja je odigravala redovito prijateljske utakmice protiv selekcije grada Zagreba.Bio je vanjski suradnik za ragbi Fakulteta za fizičku kulturu (DIF) u Beogradu,suradnik sportskog lista “Sport” više od deset godina.Za svoj dugotrajan rad u sportu Berko je dobio više amaterskih nagrada na republičkom, saveznom i međunarodnom nivou.

Zdenko Jajčević (1946 – 2011)

Zdenko se sporZdenko Jajcevictom počeo baviti 1965.godine kao igrač u Ragbi klubu “Zagreb”,kojega je kasnije preko dvadeset godina trenirao (1974 – 1997).U tom razdoblju osvajao je sa Zagrebom sedam puta prvenstvo i tri puta Kup Jugoslavije.

Kao igrač imao je 11 nastupa (1972 – 1974) za seniorsku reprezentaciju SFR Jugoslavije, koju je kasnije trenirao u više navrata(1975/76, 1980, 1982 – 87).

Izbornik hrvatske seniorske reprezentacije  bio je od 1990. do 1993.godine, kada su hrvatski reprezentativci po prvi puta sudjelovali na Mediteranskim igrama u Francuskoj.

Osnivač je i trener prvog ženskog ragbijaškog kluba u Hrvatskoj (2000 – 2005).

Od 2003. do 2005.godine  bio je  izbornik ženske  reprezentacije Hrvatske i član Komisije za žene  Izvršnog odbora FIRA/AER.

Sa diplomom Fakulteta za fizičku kulturu Zagreb,1978.godine se zapošljava u redakciji  “Sportskog leksikona” Jugoslavenskog leksikografskog zavoda, a 1984.godine postaje kustos  Muzeja fizičke kulture Hrvatske,koji je djelovao kao odjel zagrebačkog Fakulteta za fizičku kulturu.

Osnivanjem Hrvatskog muzeja športa 2003. Jajčevic je imenovan ravnateljem.Od 1980. godine suradnik je u časopisu “Povijest sporta” dok je od 1984. do1990.godine bio tajnik Komisije za povijest sporta Saveza za fizičku kulturu Hrvatske.

Bio je i viši predavač na Kineziološkom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu i Splitu, te višim trenerskim školama u Kiseljaku,Osijeku, Puli i Zagrebu.

Zdenko je autor projekta “Mreža sportskih muzeja u Hrvatskoj”,autor izložbenog koncepta i muzejske postave Memorijalnog centra “Dražen Petrović”,urednik i autor petnaestak monografskih izdanja, suradnik u izdanjima Leksikografskog zavoda “Miroslav Krleža” u Zagrebu (objavio je više od 2.000 članaka) i autor niza dokumantarnih filmava o razvoju sporta i olimpizma.

Od 1990.godine do svoje smrti bio je urednik (i suradnik) u prilogu “Povijest hrvatskog sporta” koji je četiri puta godišnje izlazio kao dio u časopisu Hrvatskog Olimpijskog Odbora “Olimp”.

Dobitnik je Nagrade SFK Tresnjevka (1965), Zlatne značke SD “Zagreb” (1966), Zahvalnice Gradske knjižnice u Zagrebu (1977), Zlatne značke Društva pedagoga fizičke kulture Republike Hrvatske (1994), godišnje Državne nagrade sporta “Franjo Bučar” (2001) a 2006.godine odlikovan je Redom Danice Hrvatske s likom dr. Franje Bučara.

Živko Skroza (1930 – 1981)

Jedan od pionira zagrebačkog ragbija.Bio je svestrani sportaš,bavio se atletikom,boksom, nogometom,odbojkom, plivanjem i veslanjem.Ragbi je igrao u prvoj generaciji ARK Mladost (1954).

Zajedno sa Branimirom Alaupovićem poduzeo je sve potrebno za uključivanje Ragbi sekcije,kasnije RK „Zagreb“,26.04.1964. godine u Graficko  sportsko društvo “Zagreb”.

Jedan je od osnivača Ragbi saveza Zagreba, Hrvatske i Jugoslavije.Bio je savezni ragbi sudac, te član Upravnog Savjeta FIRA (1969 – 1977).

Dobitnik je Brončane (1974) i Zlatne (1977) medalje FIRA za zasluge u ragbiju, Zlatne značke SFKJ (1979), te Zlatne plakete RSJ (posmrtno 1984).

1978_02_26_Grupna Zagreb pred utakmicu sa NZ YUG SC

Živko Skroza (sedi,sa loptom u rukama) i Branimir Bato Alaupović (sedi,krajnji desno)

 

 

 

Branimir – Bato Alaupovic (1931 – 1995)

Jedan od pionira zagrebačkog ragbija igrao je u ARK “Mladost”, RK “Trešnjevka” i u RK “Zagreb” kojega je ,zbog zauzetosti drugim poslovima u ragbiju,ubrzo napustio.Bio je predsjednik Zagrebačkog ragbi saveza (1975 -1980), sekretar Ragbi saveza Jugoslavije (1966 -1972), tajnik Ragbi saveza Hrvatske (1973 – 1992),član Tehničke komisije FIRA (1965 – 1972),a u jednom mandatu i njezin podpredsjednik.

Alaupović je bio i prvi selektor seniorske reprezentacije Jugoslavije.Ovu dužnost je obavljao u dva navrata,od 1969. do 1974.godine te ponovno od 1981. do 1986.godine.

Ispit za saveznog ragbi suca položio je 1957.godine, a međunardni ragbi sudac postao je 1964.godine.Dobitnik je Brončane medalje FIRA (1973) za zasluge u ragbiju, Zlatne značke SFKJ (1979) i  Zlatne plakete RSJ (1984).

Објављено под Uncategorized | Оставите коментар

„Francuska veza“

Sedamnaestorica  hrabrih

Napustiti porodicu, prijatelje,grad u kojem si proveo djetinjstvo i ranu mladost,napustiti klub u kojem si naučio abecedu ragbija,to mogu samo hrabri,uporni,radišni,svjesni svojih vrijednosti . . . To su bila sedamnaestorica ragbijaša iz Jugoslavije kada su krenuli u Francusku 80-tih godina prošlog stoljeća,u zemlju tada poluprofesionalnog ragbija u kojoj opstoje samo samo kvalitetni . . . I uspjeli su u tome.

To su bili

Derviš Ajanović(1959, 78 kg, 21 nastup), Čelik/Partizan, Dijon RC – „prgava i nepredvidiva“ spojka, koji je bio odličan učenik svoga prvog trenera Suada Kapetanovića iz Zenice.

Pero Barišić(1964, 85 kg, 9 nastupa),Čelik, Montchanin RC – brzo krilo linije, teško zaustavljiv,po prirodi tih,staložen i vrlo racionalan.

Jasmin Deljkic – Deljo (1960, 108 kg, 36 nastupa),Čelik, Chalon RC – sidraš,uz Vinka Labrovića i Nikolu Šćepanovića,standardni reprezentativac poznat po bezkompromisnoj borbi u otvorenom skupu.

Damir Dimitrijević(1959, 105 kg, 32 nastupa), Partizan, Dijon RC – košarkaš koji se zahvaljujući treneru Kecman Nenadu,koji je  trenirao seniorsku reprezentaciju u periodu 1987 – 1991.godina, „prekvalificirao“ na ragbi i postao  standardni igrač druge linije svog Partizana i reprezentacije.

Miharem Gafurović (1958, 100 kg, 6 nastupa),Čelik, Dijon RC – „enfant terrible“ zeničkog Čelika i reprezentacije ali veoma zahvalan i pouzdan igrač prve i treće linije skupa.

Pavle Grubišić( 1968, 86 kg, 13 nastupa), Nada, Plaisir RC – sin Ante, igrača prve generacije splitske Nade,otvarač sa nešto viška kilograma ali perfektan pucač.Pavle je najbolji strelac svih vremena seniorske reprezentacije Jugoslavije.

Ibrahim Hasagić – Žuti (1965, 85 kg, 13 nastupa),Čelik, Montchanin RC – mršav,visok, totalno netipičan za ragbijaša bio je nezamjenjivi otvarač i branič reprezentacije.Poznat po snažnom i preciznom udarcu lopte lijevom nogom.

Dušan Jerotijević – Jera (1964, 104 kg, 11 nastupa), Partizan, Plaisir RC – „Partizanov dječak“ koji je kvalitetnom igrom vrlo mlad ušao u sastav državne reprezentacije da bi u njoj i ostao dugo.

Renato Jukić (1965, 100 kg, 19 nastupa), Nada, Digoin RC – Nadin omladinac, pa tada senior,kasnije i trener splitskih prvotimaca,bio je krilo treće linije skupa kojega su protivnici, kao i suigrači,veoma respektirali zbog oštre i fer igre.

Boro Karaman (1960, 107 kg, 7 nastupa),Čelik,Partizan, RC Bourg en Bresse – druga linija skupa Čelika, Partizana i reprezentacije bio je simbol borbenosti u igri otvorenog skupa.

Saho Karišik (1952, 116 kg, 2 nastupa), Club Olympique Creusotin , C.O.C. – došao je u Francusku kao „neragbijaš“, zapoceo je trenirati u Le Creusotu i postao nezamjenjljiv u prvoj liniji skupa.Za Jugoslaviju igrao je kratko u sezoni 1987/1989 u Prvenstvu FIRA,a sa svojim C.O.C. bio je domacin reprezentaciji na gostovanju u Le Creusot u okviru turneje po Francuskoj 1990.godine.

Vinko Labrović (1956, 110 kg, 60 nastupa), Nada,Plaisir RC – „čelični stub“ prve linije bez obzira gdje i za koga je igrao.U Francuskoj je svoju kvalitetu samo potvrdio.

Drago Lulić (1962, 104 kg, 18 nastupa), Energoinest, Nada,RC Bourg en Bresse – svestrani sportaš (vaterpolo, atletika) jedan je od prvih koji su se odlučili ragbi igrati u Francuskoj. Sa skokom uvis iz mjesta od 95 centimetara bio je nepremostiva prepreka svakom protivniku u skup-autu.Lulic je bio proglašen „igračem mjeseca novembra 1987“ i nagrađen  trofejem „Oscar francuskog ragbija“.

Đoni Mandić (1966, 115 kg, 15 nastupa),Rudar, Partizan,Club Olympique Cresotin – kao “od brda odvaljen”, brz i snažan igrao je razlicite pozicije,od druge linije skupa do centra. Đoni je od svih reprezentativaca Jugoslavije koji su igrali u francuskom ragbiju najviše postigao . . .

Nikola Šćepanović–Šćepo (1963, 103 kg, 19 nastupa),Nada,Digoin RC – sa Deljkićem i Labrovićem činio je najbolju prvu liniju reprezentacije svih vremena.

Damir Uzunović (1962, 105 kg, 42 nastupa),Čelik, Pontarlier RC – Još jedan od odličnih učenika Suada Kapetanovića bio je nezamjenjiv igrač treće linije skupa zajedno sa Jukićem i Stančevićem,dugogodišnjim kapetanom državne reprezentacije.Zahvaljujići Damiru njegov Pontarlier RC bio je domaćin reprezentaciji Jugoslavije na turneji po Francuskoj 1990. godine.

Muris Uzunović (1964, 75 kg, 8 nastupa),Čelik, Pontarlier RC, Harrow RFC – Fizički slabašna spojka,u sjeni „vječitih rivala“ Vraneševića i Ajanovića uspio se razviti u kompletnog igrača koji je svoj zenit dostigao igrajuci u Francuskoj i kasnije,nakon 1991.godine,u Engleskoj.

Iako u niti jednoj utakmici nisu svi „Francuzi“ nastupili zajedno ipak su njihovi nastupi za seniorsku reprezentaciju bili pravo osvježenje i znak ispravno odabranog puta u vremenskom ciklusu 1987 – 1991.Problem nastupa „stranaca“ za njihove nacionalne sastave koji je postojao prije tridesetak godina za tzv. „male ragbi nacije“, postoji i danas, u vremenu kada je ragbi kao posljednja sportska disciplina postao profesionalan.

Објављено под Marko Protega | Оставите коментар

Gostovanja ragbijaša New Zealand Yugoslav Sports Club

Dio rodne grude u dalekom Novom Zelandu

Jugoslavensko Društvo (Yugoslav Society Inc.) sa sjedištem u Aucklandu nastalo je 1981.godine spajanjem Jugoslavenskog Kluba (Yugoslav Club Inc.) i Jugoslavenskog Dobrotvornog Društva (Yugoslav Benevolent Society Inc.) koji su postojali još od 1930. godine.

Novo društvo je sa ponosom nastavilo gajiti tradiciju prvih doseljenika poznatih po nadimku „Dallys“ (od riječi Dalmacija),koja se sastojala u čuvanju maternjeg jezika i narodnih običaja iz krajeva iz kojih su dolazili, prilagođavajuci se pri tome sasvim novom načinu života.

Društvo je imalo raznovrsne sekcije,kao Tamburica i Kolo,dramske grupe,tečajeve materinjeg jezika,organiziralo je porodične piknike za svoje članove i ,naravno, imalo je sportske klubove.

Yugoslav Sports Club u Aucklandu djelovao je dosta ranije,još od daleke 1966.godine. Ciljevi su bili od početka jasno definirani,da bi se nakon prvog gostovanja Waitemata RFC (Auckland) u Jugoslaviji 1975.godine, tri godine kasnije pred prvo gostovanje Yugoslav Sports Cluba (NZYSC) proširili tako da igračima i ostalim članovima kluba omoguće posjet rodnim mjestima svojih predaka,pomažu  i promoviraju ragbi sport u Jugoslaviji,održava zajedništvo stalnim kontaktima među ragbi igračima našeg porijekla sa boravkom u Novom Zelandu.

Neumorni Rade Ray Vuksich (rođen 01.11.1925. u selu Kokorići, Dalmatinska Zagora), bio je osnivač kluba,njegov dugogodišnji predsjednik,inicijator uspostavljanja kontakata sa rodnim krajem,organizator i “duša” sva četiri gostovanja NZYSC u Jugoslaviji (1978,1982,1986 i 1990).

Rade je umro 1996.godine a još za života uvršten je u listu zaslužnih Novozelanđana – The New Zealand Roll of Honour, “za izvanredne doprinose svojoj zemlji u miru i u ratu.”

NZYSC je na turnejama igrao je sa skoro svim klubovima na području Jugoslavije  a vrhunac turneja bile su utakmice protiv najboljih jugoslavenskih klubova,te seniorske reprezentacije.

Tri puta su naše momčadi gostovale na Novom Zelandu – 1976.godinesplitska  “Nada”,1979.godine  “Energoinvest”  iz Makarske u povodu proslave 100-te godišnjice doseljenja Jugoslavena,te 1987.godine veteranska momcad bivših reprezentativaca pod nazivom “Zrelo doba” i Veteranski Ragbi Klub “Hermes” (Ljubljana) koji su sudjelovali na Svjetskom festivalu veterana ragbijaša u Aucklandu.

Poslednju turneju New Zealand  Yugoslav Sports Club je organizovao 1990.godine a dve godine kasnije klub je prestao djelovati.

Marko Protega

Heidelberg,22.02.2012.godine

Turneja 1978.godine

Zagreb XV                                          v.         NZYSC           18:33

Sisak XV                                             v.         NZYSC           16:38

Čelik(Zenica)                                  v.           NZYSC            4:23

Nada (Split)                                        v.         NZYSC           6:24

Energoinvest(Makaraska)                   v.         NZYSC           4:11

Beograd XV                                       v.         NZYSC           13:54

Ostale utakmice: Engleska, Finchley FC (London) v. NZYSC         6:0

Turneja 1982.godine

Zagreb XV                                          v.         NZYSC                       6:18

Nada (Split)                                        v.         NZYSC                       10:20

Sinj” (Sinj)                                    v.   NZYSC                       15:60

Energoinvest (Makarska)        v.         NZYSC                       11:31

RK “Ploče” (Kardeljevo)                    v.         NZYSC                       10:70

Čelik (Zenica)                         v.         NZYSC                       12:34

Beograd XV                                       v.         NZYSC                       0:34

Ostale utakmice: Njemacka, Heidelberg University v. NZYSC                    16:34

Engleska, Stratford upon Avon RFC v. NZYSC                       6:43

Gloucester v. NZYSC                                            16:6

USA,           Finlander RFC v. NZYSC                          20:24

Orange County Team v. NZYSC               10:23

Turneja 1986.godine

Beograd XV                                       v.         NZYSC                       14:54

Čelik (Zenica)                         v.         NZYSC                       10:26

Eneroginvest (Makarska)        v.         NZYSC                       7:43

Nada (Split)                                        v.         NZYSC                       9:9

Jugoslavija XV                                    v.         NZYSC                       3:43

Ostale utakmice: Njemacka, Köln RFC          v. NZYSC                                          8:64

München RFC v. NZYSC                         0:66

Francuska, Paris University v. NZYSC                          7:27

Engleska, Gloucester v. NZYSC                                            18:13

Waps v. NZYSC                                                     9:9

Turneja 1990.godine

Zagreb XV                                          v.         NZYSC                       9:42

Energoinvest (Makarska)                    v.         NZYSC                       6:78

Nada (Split)                                        v.       NZYSC                         6:34

Ljubljana XV                                      v.         NZYSC                       3:50

Jugoslavija XV                                    v.         NZYSC                       0:30

Ostale utakmice: Njemacka, Heidelberg XV  v.  NZYSC                             9:42

Italija, L´Aquila Rugby   v. NZYSC                               12:13

Engleska, Wasps             v. NZYSC                               12:23

Gloucester   v NZYSC                                  0:16

Објављено под Marko Protega | Оставите коментар

Prva turneja po Francuskoj 1990.godine

Krajnji cilj – Luksemburg

Dvanaestodnevnu turneju po Francuskoj organizirali smo Nenad Kecman, kao savezni trener i ja,kao savezni kapetan, uz pomoć reprezentativaca koji su u to vrijeme igrali u Francuskoj, sa krajnjim ciljem pobijediti Luxembourg i vratiti se u B  grupu Prvenstva FIRA.

Klubovi AC Pontarlier, FC Digoin i RC Plaisir,u kojima su igrali Damir i Muris Uzunović, Renato Jukić,Nikola Šćepanović,Vinko Labrović,Pavle Grubišić i Dušan Jerotijević osigurali su ovo « besplatno školovanje » jugoslavenskih reprezentativaca koje je rezultiralo odličnom igrom i visokom pobjedom nad reprezentacijom Luksemburga u kojoj su većina igrača igrali u Francuskoj.

Prva « Test «  utakmica bila je u Pontarlieru protiv studentske reprezentacije Francuske, u sklopu « Praznika ragbija » u tom francuskom gradu.Francuski studenti su te godine,u takmicenju sličnom Kupu pet nacija,podijelili prvo mjesto sa Englezima.U francuskoj studentskoj reprezentaciji igrala su i desetorica igrača koji su 1988.godine na prvom Svjetskom studentskom kupu,održanom u Francuskoj,bili u finalu poraženi od reprezentacije Novog Zelanda.

Jačina protivnika samo je pozitivno motivirala sve naše igrače koji su na kraju prvog poluvremena vodili sa rezultatom 16 :14.Veoma kompaktan skup,težak 823 kilograma, i odlična igra linije u obrani iznenadila je samouvjerene Francuze.Drugo poluvrijeme donijelo  je povrede ključnih igrača Lulića,Jukića i Grubišića,što su iskusniji Francuzi znalački iskoristili i pobijedil sa rezultatom 42 :19.

Kakav utisak je ova utakmica ostavila na Francuze najbolje svjedoče završne riječi novinara Midi-Olimpiqua Claude Michaude «  . . . trijumfirao je ragbi. Hvala obim momčadima za pruženi spektakl. Susreti ovakve vrste samo se poželjeti mogu. »

Sastav reprezentacije: Labrovic, Gafurovic (4), Deljkic, Karaman, Lulic, D.Uzunovic, Stancevic (kapetan), Jukic, Vranesevic, Grubisic (8), Prebeg, Vehabovic (3), Klaric, Grujic(4), Malovic, Dimitrijevic, Jerotijevic, M.Uzunovic, Bartolic, Manojlovic.

Drugi « Test » bio je u Digoinu protiv Selekcije Bourgogne sastavljene od igrača klubova Chalon, Le Creusot, Montchanin, Vichy i Digoin.

Pod nazivom Jugoslavija XV nastupili su : Jerotijevic, Gafurovic, Karaman, Dimitrijevic, Jurisic, D.Uzunovic (kapetan), Puric, Jukic, M.Uzunovic, Josimov(3), Manojlovic, Tunukovic, Prebeg(4), Malovic, Bartolic, Vranesevic, Vehabovic, Deljkic, Semenov, Labrovic.

Nakon odličnog prvog poluvremena i rezultata 9 :7,u nastavku smo popustili i bili zasluženo poraženi sa 24:7.

Treća « Test «  utakmica u predgrađu Pariza Plaisir protiv istoimenog kluba  pokazala je pozitivne rezultate  ovog načina priprema za službene utakmice u Prvenstva FIRA.Bila je to prva pobjeda uopće « učenika nad učiteljima » i dobar nagovještaj pred utakmicu protiv Luksemburga.Pobjedu rezultatom 21 :18 (9 :12) ostvarili su Jerotijevic, Gafurovic, Deljkic, Dimitrijevic (4), Labrovic, D.Uzunovic, Puric, Stancevic (4)-kapetan, Vranesevic, Grubisic (5), Prebeg, Vehabovic (4), Klaric, Grujic (4), Josimov, M.Uzunovic, Manojlovic, Tunukovic, Semenov, Jurisic.

Utakmicu Prvenstva FIRA u Luksemburgu dočekali smo sasvim spremni, zdravi, uigrani i vrlo motivirani.Rezultat takvog stanja u reprezentaciji bila je uvjerljivo dobra igra,naročito u drugom poluvremen, i pobjeda rezltatom 28:6 (7:0).Izrazita je bila dominacija našeg « skupa » (823 kg) u svim fazama igre,osvojili smo preko 20% lopti  na protivničko ubacivanje  i na taj način onemogućavali napade Luksemburžana već u samom početku.

Linija u sastavu Grubišić,Prebeg,Vehabović,Klarić,Grujić,Malović funkcionirala je bez greške.Za najboljeg igrača utakmice proglašen je od strane domaćina Damir Uzunovic koji je ,uz Muharema Gafurovića,bio najbolji igrač Jugoslavena.

Sastav reprezentacije : Jerotijevic, Deljkic, Gafurovic (8), Dimitrijevic, Labrovic, D.Uzunovic (8), Puric, Stancevic (kapetan),  Vranesevic, Grubisic (8), Prebeg, Vehabovic, Klaric (4), Grujic, Malovic.

Samo dvije sedmice nakon povratka iz Francuske oprostili smo se od sna o povratku u B grupu Prvenstva FIRA.U Splitu smo 25.svibnja poraženi od reprezentacije Andore sa 9:3 nakon neobjašnjivo neodgovornog pristupa dijela reprezentativaca i podcjenjivanja protivnika što se u sportu veoma cesto osvjećuje.I ovoga puta to nije bila iznimka . . .

 

ANTRFILE

Pontarlier, 6.05.1990  FRANCE UNIVERSITAIRE – Jugoslavija XV       42:19(14:16)

Digoin, 8.05.1990       SELECTION BOURGOGNE – Jugoslavija XV      24:7 (9:7)

Plaisir, 10.05.1990      PLAISIR RC – Jugoslavija XV                                 18 :21 (12 :9)

Luxembourg, 13.05.1990  Luxembourg – Jugoslavija, FIRA – C                   6 :28(0 :7)

 

Објављено под Uncategorized | Оставите коментар

Povijesna turneja jugoslavenske reprezentacije u Engleskoj

Školovanje u “kolijevci ragbija”

U poznatom londonskom časopisu “The Times” sportski novinar i IRB Press officer Chris Thau najavio je dolazak Jugoslavena u tekstu naslovljenom “ Yugoslavia on fact-finding tour” slijedećim riječima:

“Ovo je treća turneja po Velikoj Britaniji u ovom mjesecu.Nakon posjete Zapadne Samoe i Australije primamo u goste i reprezentacije jedne male ragbi nacije.Jugoslaveni dolaze sa namjerom da se pripreme za predstojeće utakmice Prvenstva FIRA na jesen, protiv Belgije, Nizozemske,Portugala,SR Njemacke i,prema izjavi saveznog kapetana Marka Protege,da unaprijede znanje o igri u postojbini  ragbija.”

Turneja na kojoj su odigrane četiri sluzbene utakmice,održano više treninga pod vodstvom trenera Ragbi Saveza Engleske (RFU) Alan Blacka,Don Rutherforda I Ron Tennicka,ne bi bila ostvarena da nije bilo pomoci sponzora iz zemlje (Dalmacijaturist-Sportski Turizam,Split i Adria Airways, Ljubljana) i inozemstva (Mitre Sports, Prisma Marketing Agency, ICL Computers, Intoursport, Rugby Travel Twickenham, Sportsman Travel i Glyn Maddocks Travel).

Posebno vrijedna bila je financijska pomoć naših iseljenika iz Novog Zelanda (Auckland), Rade-Ray Vuksicha i Dick Mrkusicha,osvjedočenih prijatelja jugoslavenskog ragbija.

Po povratku u zemlju sportski novinar Bogdan Vujina (“Sportske novosti” Zagreb), koji je bio službeni novinar na turneji i koji dugi niz godina prati zbivanja u ragbi sportu,napisao je u magazinu “SN Sprint” od 9. novembra 1988.godine tekst pod naslovom “ Englezi to rade – klupski” o ovoj jedinstvenoj turneji u povijesti Ragbi Saveza Jugoslavije:

“Hvala vam momci na prikazanim igrama i izuzetnom sportskom ponašanju.Dostojno ste reprezentirali našu zemlju u kolijevci ragbija.”Znam dobro”, rekao je savezni kapetan i organizator turneje Marko Protega svojim igračima zadnjeg dana boravka u Engleskoj, “domaćini su bili uvjereni da ste vi totalni početnici,da o ovoj nama svima dragoj igri malo znate . . . Ipak,igrajući četiri utakmice na engleskim terenima pokazali ste da imate talenta i smisla za igru . . .”

To je bio kraj turneje na kojoj su “plavi”, prema očekivanju,doživjeli četiri poraza.Sigurno je da će turneja ostati svima u sjećanju  i da ce im poslužiti kao motiv za dodatne napore, za nova saznanja posebno o ulozi “taktike igre” u ragbiju.Jer na licu mjesta su se osvjedočili da je ovaj sport izuzetno privlačan za gledaoce,popularan – u brojnim engleskim novinama, na televiziji i radiju,gotovo svakog dana mogu se naći napisi,snimci,reportaže o ragbiju.

Klubovi sa kojima su naši momci igrali izuzetne su tradicije,osnovani još u XIX stoljecu. Tradicijom i poviješću se ponose,klupska znamenja drže gotovo kao svetinju. U klupskim prostorijama koriste gotovo svaki slobodni trenutak,jednnom riječju,žive svoj – klupski život.

Nije potrebno ni govoriti kakvo je bilo raspoloženje u hramu ragbija ,najpoznatijem engleskom ragbi stadionu Twickenham.Naši momci imali su sreću sa tribina,na kojima ima mjesta za preko 68.000 gledalaca,da prate susret reprezentacije Londona i najbolje selekcije Australije,četvrte sa prvog Svjetskog kupa 1987.godine.

Mora se istaći da su se Englezi maksimalno trudili da jugoslavenskim reprezentativcima ovu turneju učine što korisnijom.Naši gotovo da nisu imali slobodnog vermena.Svakog dana bila je neka akcija,utakmica ili treninzi koje su,uz naše stručnjake  Protegu i Kecmana, vodili treneri RFU Alan Black,Don Rutherford i Ron Tennick.

Poznata engleska firma sportskih rekvizita “Mitre Sports” potpisala je sporazum s ragbi savezom Jugoslavije do 1992.godine i reprezentativcima poklonila sportske torbe i desetak lopti sa kojima će se igrati naredno prvenstvo.Taj podatak,uz saznanje da su kompletne troškove boravka naše reprezentacije  snosili domaćini,dovoljno jasno  pokazuje da su Englezi bili zainteresirani za razvoj  ragbija u našoj zemlji.

Priča o prvom gostovanju jugoslavenskih ragbijaša u Engleskoj ne bi bila potpuna da se ne spomene posjet Ragbi muzeju Twickenham  kao i nacionalnom sportskom centru  Bisham Abbey u Marlowu.Sjajni uvjeti za rad impresionirali su kapetana “plavih” Nikolu Stančevića  koji je trening u tim uvjetima okarakterizirao kao poseban doživljaj turneje.

Svoj izvještaj Vujina  je završio riječima Tony Cartera,predsjednika marketinške kuće “Prisma” i velikog ragbi zaljubljenika: “Ne smijete biti razočarani porazima.Ovo je način na koji se najbolje može učiti ragbi.Vjerujem da vam ovo neće biti i posljednje gostovanje u našoj zemlji.Za godinu,dvije sigurno će i rezultati biti povoljniji za vas.”

Na povratku u domovinu “plave” je dočekao telegram iz dalekog Novog Zelanda.Uputili su ga Rade – Ray Vuksich i Dick Mrkusich sa željama za daljnji napredak u razvoju jugoslavenskog ragbija . . .

Marko Protega,Savezni kapetan

i organizator turneje

Heidelberg, 25.01.2012.

 

Crawley, 13.10. 1988. North Sussex XV – Jugoslavija                      39:9 (14:3)

Southend, 16.10.1988.            Southend RFC – Jugoslavija              13:9 (4:9)

London, 18.10. 1988. London Welsh XV – Jugoslavija                    46:6 (30:3)

Esher, 20.20.1988.      Surrey County Clubs – Jugoslavija     23:12 (11:9)

Објављено под Marko Protega | Оставите коментар